ÚLTIMAS ENTRADAS

O problema de xadrez de hoxe

Play online chess

SÍGUENOS

favoritos

Viaxe exótica


Como hoxe amaneceu un pouco nubrado para non apagarnos vamos facer unha viaxe exótica da man dun autor chino:

EL PAISAJISTA
Cuento anónimo chino


Un pintor de mucho talento fue enviado por el emperador a una provincia lejana y desconocida, recién conquistada, con la misión de traer imágenes pintadas. El deseo del emperador era conocer así aquellos lugares remotos.
El pintor viajó mucho, visitó y observó detenidamente todos los parajes de los nuevos territorios, pero regresó a la capital sin una sola imagen, sin ni siquiera un boceto.
El emperador se sorprendió por ello y se enojó mucho.
Entonces el pintor pidió que le habilitaran un gran lienzo de pared del palacio. Sobre aquella pared representó todo el país que acababa de recorrer. Cuando el trabajo estuvo terminado, el emperador fue a visitar el gran fresco. El pintor, varilla en mano, le explicó todos los rincones de la lejana provincia: los poblados, las montañas, los ríos, los bosques...
Cuando la descripción finalizó, el pintor se acercó a un estrecho sendero que salía del primer plano del fresco y parecía perderse en el espacio. Los ayudantes tuvieron la sensación de que el cuerpo del pintor se adentraba en el sendero, que avanzaba poco a poco en el paisaje, que se hacía más pequeño y se iba perdiendo a lo lejos. Pronto una curva del sendero lo ocultó a sus ojos. Y al instante desapareció todo el paisaje y quedó el inmenso muro desnudo.

Día mundial da alimentación


Como cidadáns que somos do mundo, tomamos prestada a viñeta de Forges de El País sen engadir nada máis pola súa forza expresiva.

El pozo


Hoxe é o día previo a un festivo. Pensamos en ir mañá a outros mundos, que poden estar moi cerca ou incluso dentro deste. Para esa viaxe vamos entrando en materia con este conto:

EL POZO

Mi hermano Alberto cayó al pozo cuando tenía cinco años. Fue una de esas tragedias familiares que sólo alivian el tiempo y la circunstancia de la familia numerosa. Veinte años después, mi hermano Eloy sacaba agua un día de aquel pozo al que nadie jamás había vuelto a asomarse. En el caldero descubrió una pequeña botella con un papel en su interior. Éste es un mundo como otro cualquiera, decía el mensaje.


Luis Mateo Díez

Un poeta para descubrir


Sen esquecer un recordo para Steve Jobs, que revolucionou o noso mundo tecnolóxico e mediático, hoxe temos que falar do premio Nobel de Literatura. Este ano tocoulle a Tomas Tranströmer, poeta sueco pouco coñecido para nós. Non temos ningún criterio definido pero si moitas gañas de descubrilo. Este é un exemplo que atopamos no ciberespacio:

LOS RECUERDOS ME MIRAN

Una mañana de junio es muy temprano
Para despertar, mas tarde para dormir de nuevo.

Debo ir a la hierba que está llena
De recuerdos, que me siguen con la mirada.

No se ven, se mezclan plenamente
Con el fondo, camaleones perfectos.
Tan cerca, que los escucho respirar
A pesar que el trino de las aves es estridente.

Quedan Astérix e a súa aldea gala


As persoas marchamos tarde ou cedo, pero as creacións quedan para disfrute universal. Morreu Uderzo, un dos creadores do Astérix e os seus amigos que provocaron tanta felicidade na nosa infancia (e xuventude e madurez). Podedes ler na Biblioteca practicamente todos os seus libros. Parece ser que non se adaptou moi ben aos novos aires modernos e ao novo mundo empresarial da banda deseñada; pero a nós iso tanto nos ten: Agradecerémoslle para sempre todas as risas que nos provocou.
Descansa e ri de todo, Uderzo.

Mi hermana vive sobre la repisa de la chimenea

 
Non é que de súpeto nos poñamos a contar historias persoais truculentas: É o título que vos propoñemos como primeira lectura do Club "Vixías das letras". Todavía non sabemos se nos van a aprobar o Club de lectura; pero como somos moi positivos, pensamos que podemos ir lendo e descubrindo antes do beneplácito administrativo. A nós tocounos a fibra sensible (ben é certo que algúns somos sensibleiros dabondo).
Xa a tedes dispoñible na Biblioteca, e xa hai algún grumete (dos"históricos") que o levou.

Un inicio de conto


Ola a todos! Xa estamos aquí dispostos a continuar os intercambios con vós. E para isto os do Club de Lectura vamos seguir co mundo dos contos: publicaremos periodicamente no blog (tamén nas vidrieiras da entrada do IES) algunha historia que nos guste. Contamos coa vosa colaboración, como sempre...

LAS CIUDADES Y LOS INTERCAMBIOS. 1

Ítalo Calvino (Italia, 1923-1985)


A ochenta millas de proa al viento maestral, el hombre llega a la ciudad deEufemia, donde los mercaderes de siete naciones se reúnen en cada solsticio y en cada equinoccio. La barca que fondea con una carga de jengibre y algodón en rama volverá a zarpar con la estiba llena de pistacho y semilla de amapola, y la caravana que acaba de descargar costales de nuez moscada y de pasas de uva ya lía sus enjalmas para la vuelta con rollos de muselina dorada. Pero lo que impulsa a remontar ríos y atravesar desiertos para venir hasta aquí no es solo el trueque de mercancías que encuentras siempre iguales en todos los bazares dentro y fuera del imperio del Gran Kan, desparramadas a tus pies en las mismas esteras amarillas, a la sombra de los mismos toldos espantamoscas, ofrecidas con las mismas engañosas rebajas de precio. No solo a vender y a comprar se viene a Eufemia sino también porque de noche, junto a las hogueras que rodean el mercado, sentados sobre sacos o barriles o tendidos en montones de alfombras, a cada palabra que uno dice -como "lobo", "hermana", "tesoro escondido", "batalla", "sarna,", "amantes"- los otros cuentan cada uno su historia de lobos, de hermanas, de tesoros, de sarna, de amantes, de batallas. Y tú sabes que en el largo viaje que te espera, cuando para permanecer despierto en el balanceo del camello o del junco se empiezan a evocar todos los recuerdos propios uno por uno, tu lobo se habrá convertido en otro lobo, tu hermana en una hermana diferente, tu batalla en otra batalla, al regresar de Eufemia, la ciudad donde se cambia la memoria en cada solsticio y en cada equinoccio.

Las ciudades invisibles (Le cittá invisibile,1972), trad. Aurora Bernárdez,

Barcelona, Minotauro, 1983, págs. 44-49
ir arriba