ÚLTIMAS ENTRADAS

O problema de xadrez de hoxe

Play online chess

SÍGUENOS

favoritos

FOISE O ESCRITOR GÜNTER GRASS

Deixounos o escritor Günter Grass, considerado unha autoridade moral e política en Alemania polo seu compromiso tanto co pasado recente como coa actualidade do seu país.



Günter Grass é un escritor alemán galardoado co Premio Nobel e Premio Príncipe de Asturias. É o autor de obras moi destacadas como El tambor de hojalata, que foi levada ó cine, ou El rodaballo.

Constantino Romero

Cedeu a súa inconfundible voz a tantos personaxes que forman parte das nosas vidas como Darth Vader, Terminator, Harry el Sucio, James Bond ou Mufasa; que desde aquí queremos facerlle esta pequena homenaxe.

A moitos nos fixo estremecer con este monólogo final da película Blade Runner: 

"México es mi herencia, no mi indiferencia"

Estas son unhas palabras de Carlos Fuentes cando recibiu o Premio Cervantes. Deixounos onte á idade de 83 anos pero en plena posesión do seu espírito creativo. O autor de libros como "La muerte de Artemio Cruz" afirmaba: "Yo tengo una sola novela que se llama 'La edad del tiempo' y ahí incluyo todas. Hay unas que son muy bellas, hay otras amargas, a otras les falta un ojo…". Figura destacadísima da literatura hispanoamericana, tiña un compromiso profundo coa súa terra: México. Só podemos recomendar que vos acheguedes a el por medio dos tesouros que nos regalou: os seus libros. Descansa en paz, Carlos, no paraíso mexicano da túa invención...

Sempre nos quedará Drácula...

Bram Stoker morreu hai cen anos, tal día coma hoxe. Pero deixounos un personaxe que quedará como arquetipo imperecedeiro: o noctámbulo e vampírico conde Drácula. Sempre renovado a través das modas e sempre atractivo, é posible que o que nos atraia del sexa o seu romanticismo moi propio da época victoriana na que foi creado. Ou será o monstro interior que habita nas nosas entrañas??? Sexa coma sexa, quede aquí este pequeno memorandum a este autor e a esta criatura que participaron con nós no club de lectura...



Homenaxe a Antonio Mingote

Cremos que as viñetas son o mellor no seu caso. Unha delas é de Mingote e a outra é do seu compañeiro e tamén peso pesado Forges. Estará xa debuxando no outro mundo???




Moebius


Deixounos e foise a un dos seus mundos. Jean Giraud, alias Moebius, revolucionou o mundo das bandas deseñadas pero non só iso. Tamén foi unha mente inquieta que cambiou os parámetros cinematográficos de Ridley Scott ou George Lucas e influiu na estética de videoxogos e anuncios. A súa busca de novidades non cesou nunca e deu lugar a universos particulares e orixinais. Descanse en paz no medio dalgunha das súas creacións.

Charles Dickens



Hoxe é o ducentésimo aniversario de Dickens, novelista universalmente coñecido e o máis importante da era victoriana.As súas obras (que ás veces  publicaba por entregas) foron moi populares na súa época e aínda hoxe son frecuentemente editadas. É certo que se lle pode atribuir un sentimentalismo desbocado e algúns personaxes e accións irreais, pero tiña unha enorme empatía co home común e amosaba unha feroz crítica da pobreza e a estratificada sociedade victoriana. E, por suposto, era un mestre da súa lingua e posuía ese toque cómico e irónico que nos segue enfeitizando.
Citamos aquí algunhas das súas obras para que saibades que ler:


Wislawa Szymborska

Deixounos Wislawa Szymborska. Moitos a coñecemos por ser premio Nobel (ás veces este galardón vale para isto: para revelar auténticas xoias); as súas condicións de poetisa, polaca e muller non son as máis axeitadas para convertila nun ídolo mediático, e por iso desde este blog animámosvos a todos a ler a súa marabillosa poesía. Probade e non seredes decepcionados. Descansa en paz, Wislawa; moitas grazas por todos os regalos que deixaches neste mundo.





Cálculo elegíaco

Cuántos de los que he conocido
(si de verdad los he conocido)
hombres, mujeres
(si esta división sigue vigente),
han atravesado este umbral
(si esto es un umbral),
han cruzado este puente
(si se puede llamar puente).
       
Cuántos después de una vida más corta o más larga
(si para ellos en eso sigue habiendo alguna diferencia),
buena porque ha empezado,
mala porque ha acabado
(si no prefirieran decirlo al revés),
se han encontrado en la otra orilla
(si se han encontrado
y si la otra orilla existe).
       
No me es dado saber
cuál fue su destino
(ni siquiera si se trata de un solo destino,
y si es todavía destino).
       
Todo
(si con esta palabra no lo delimito)
ha terminado para ellos
(si no lo tienen por delante).
       
Cuántos han saltado del tiempo en marcha
y se pierden a lo lejos con una nostalgia cada vez
mayor.
(si merece la pena creer en perspectivas).
       
Cuántos
(si la pregunta tiene algún sentido,
si se puede llegar a la suma final
antes de que el que cuenta se cuente a sí mismo)
han caído en el más profundo de los sueños
(si no hay otro más profundo).
       
Hasta la vista.
Hasta mañana.
Hasta la próxima.
Ya no quieren
(si es que no quieren) repetirlo.
Condenados a un interminable
(si no es otro) silencio.
Ocupados sólo con aquello
(si es sólo con aquello)
a lo que los obliga la ausencia.
       
De "Fin y principio" 1993 Versión de Abel A. Murcia

A raza humana ten un arma verdadeiramente eficaz: a risa


Esta é unha de tantas frases memorables que nos deixou Mark Twain. Hoxe tería cumplidos 175 anos: Google homenaxéao co seu "doodle" que representa o valado pintado por Tom Sawyer. É un dos nosos autores favoritos, e queremos lembralo recordándovos que temos na biblioteca varios libros del; o ano pasado os do club de lectura disfrutamos do seu Ianqui na corte do rei Artur

Por outra banda, faremos unha mención especial a José Luis Sampedro, o novo premio nacional das letras. O autor de La sonrisa etrusca é un home de 94 anos coa privilexiada memoria e presenza de ánimo dun adolescente. Tamén podedes ler as súas obras na nosa biblioteca.

Quedan Astérix e a súa aldea gala


As persoas marchamos tarde ou cedo, pero as creacións quedan para disfrute universal. Morreu Uderzo, un dos creadores do Astérix e os seus amigos que provocaron tanta felicidade na nosa infancia (e xuventude e madurez). Podedes ler na Biblioteca practicamente todos os seus libros. Parece ser que non se adaptou moi ben aos novos aires modernos e ao novo mundo empresarial da banda deseñada; pero a nós iso tanto nos ten: Agradecerémoslle para sempre todas as risas que nos provocou.
Descansa e ri de todo, Uderzo.

Homenaxe a Chaplin

Hoxe é o aniversario do nacemento deste gran cineasta. Pouco temos que dicir sobre Chaplin: só recomendamos ver as súas películas e rir e emocionarse con elas. Tédelas na Biblio á vosa disposición.



Iso si, non podemos resistirnos a publicar o marabilloso discurso da marabillosa película "El gran dictador"(1940!).Aquí o tedes:

"Lo siento.
Pero yo no quiero ser emperador. Ese no es mi oficio, sino ayudar a todos si fuera posible. Blancos o negros. Judíos o gentiles. Tenemos que ayudarnos los unos a los otros; los seres humanos somos así. Queremos hacer felices a los demás, no hacernos desgraciados. No queremos odiar ni ayudar a nadie. En este mundo hay sitio para todos y la buena tierra es rica y puede alimentar a todos los seres. El camino de la vida puede ser libre y hermoso, pero lo hemos perdido. La codicia ha envenenado las armas, ha levantado barreras de odio, nos ha empujado hacia las miserias y las matanzas.
Hemos progresado muy deprisa, pero nos hemos encarcelado a nosotros mismos. El maquinismo, que crea abundancia, nos deja en la necesidad. Nuestro conocimiento nos ha hecho cínicos. Nuestra inteligencia, duros y secos. Pensamos demasiado, sentimos muy poco.
Más que máquinas necesitamos más humanidad. Más que inteligencia, tener bondad y dulzura.
Sin estas cualidades la vida será violenta, se perderá todo. Los aviones y la radio nos hacen sentirnos más cercanos. La verdadera naturaleza de estos inventos exige bondad humana, exige la hermandad universal que nos una a todos nosotros.
Ahora mismo, mi voz llega a millones de seres en todo el mundo, millones de hombres desesperados, mujeres y niños, víctimas de un sistema que hace torturar a los hombres y encarcelar a gentes inocentes. A los que puedan oirme, les digo: no desesperéis. La desdicha que padecemos no es más que la pasajera codicia y la amargura de hombres que temen seguir el camino del progreso humano.
El odio pasará y caerán los dictadores, y el poder que se le quitó al pueblo se le reintegrará al pueblo, y, así, mientras el Hombre exista, la libertad no perecerá.
Soldados.
No os entreguéis a eso que en realidad os desprecian, os esclavizan, reglamentan vuestras vidas y os dicen qué tenéis que hacer, qué decir y qué sentir.
Os barren el cerebro, os ceban, os tratan como a ganado y como carne de cañón. No os entreguéis a estos individuos inhumanos, hombres máquina, con cerebros y corazones de máquina.
Vosotros no sois ganado, no sois máquinas, sois Hombres. Lleváis el amor de la Humanidad en vuestros corazones, no el odio. Sólo lo que no aman odian, los que nos aman y los inhumanos.
Soldados.
No luchéis por la esclavitud, sino por la libertad. El el capítulo 17 de San Lucas se lee: "El Reino de Dios no está en un hombre, ni en un grupo de hombres, sino en todos los hombres..." Vosotros los hombres tenéis el poder. El poder de crear máquinas, el poder de crear felicidad, el poder de hacer esta vida libre y hermosa y convertirla en una maravilosa aventura.
En nombre de la democracia, utilicemos ese poder actuando todos unidos. Luchemos por un mundo nuevo, digno y noble que garantice a los hombres un trabajo, a la juventud un futuro y a la vejez seguridad. Pero bajo la promesa de esas cosas, las fieras subieron al poder. Pero mintieron; nunca han cumplido sus promesas ni nunca las cumplirán. Los dictadores son libres sólo ellos, pero esclavizan al pueblo. Luchemos ahora para hacer realidad lo prometido. Todos a luchar para liberar al mundo. Para derribar barreras nacionales, para eliminar la ambición, el odio y la intolerancia.
Luchemos por el mundo de la razón.
Un mundo donde la ciencia, el progreso, nos conduzca a todos a la felicidad.
Soldados.
En nombre de la democracia, debemos unirnos todos.

19 de marzo

Aínda que iso do día do pai está moi impregnado de consumismo e mercadotecnia, é unha boa ocasión para rendir homenaxe ós nosos proxenitores. Nós farémolo ao noso estilo: recomendando un libro e unha peli. O libro é "El olvido que seremos" de Héctor Abad Faciolince e a película "Camino a la perdición" de Sam Mendes. Escollemos dúas frases de cada obra:

“La idea más insoportable de mi infancia era imaginar que mi papá se pudiera morir, y por eso yo había resuelto tirarme al río Medellín si él llegaba a morirse”.



“Cuando la gente me pregunta si Michaell Sullivan era un hombre bueno, o si en él no había ni una pizca de bondad, yo siempre doy la misma respuesta; sólo les digo: era mi padre”.

Homenaxe a Jules Verne

.



Hoxe celébrase o aniversario do nacemento de Jules Verne, o autor que fixo as ledicias de tantas e tantas xeracións de adultos soñadores. Google faille o seu homenaxe particular e nós non imos ser menos, tendo en conta que é un dos nosos autores do Club de Lectura e un dos nosos personaxes favoritos.
Aquí queda un audio de Juan Antonio Cebrián, non volo perdades.






Ir a descargar

Homenaxe a Miguel Hernández

Durante todo este ano que hoxe remata celebrouse o centenario do nacemento do poeta oriolano Miguel Hernández, que morreu na cadea vítima da represión trala Guerra Civil con tan só 31 anos. Malia falecer tan novo, deixou escrita unha obra poética dunha excepcional calidade que o sitúan coma un dos cumios da Literatura Española de todos os tempos. Como durante todo este ano ó que xa lle quedan unhas poucas horas se sucederon as homenaxes na súa honra, nós tamén quixemos sumarnos a eles, e probablemente sexamos os últimos en facelo público (Xa sabedes que, coma en case todo, o máis interesante se deixa para o final).




ir arriba